''Στις αρχές του 19ου αιώνα οι Τσιγγάνοι της Ισπανίας ήταν ένας πικραμένος
και κατατρεγμένος λαός που ζούσε στο περιθώριο του νόμου,
περιφρονώντας τα πρότυπα της πολιτισμένης κοινωνίας.
Η Κάρμεν ήταν προϊόν αυτής της απείθαρχης και δύσμοιρης φυλής.''
Αφιππεύσατε!
Ονομάζεσαι;
Χοσέ Λιζαραμπενγκόα, από τη Ναβάρα, λαμβάνω την τιμή να αναφέρω, κύριε.
-Ο Συνταγματάρχης σε θέλει. Έλα μαζί μου. -Ευχαριστώ, κύριε.
Χοσέ Λιζαραμπενγκόα, από τη Ναβάρα, λαμβάνω την τιμή να αναφέρω, κύριε.
Καθήκον κι ευχαρίστησή μου, Δον Χοσέ, να σας καλωσορίσω στο σύνταγμά μας.
Ευχαριστώ, κύριε.
Θα μάθατε ότι η ζωή στο σύνταγμά μας είναι ευχάριστη...
ότι έχουμε μαζέψει νεαρούς γόνους καλών οικογενειών...
χωρίς αξιόλογα ταλέντα...
μας λένε ''Ανέμελους Αστυνόμους''...
γιατί απλώς φρουρούμε μερικά σημεία...
λίγες ώρες τη μέρα και τηρούμε την τάξη, εδώ στη Σεβίλη.
-Τον υπόλοιπο χρόνο, ίσως έχετε ακούσει... -Όχι, κύριε.
Τον υπόλοιπο χρόνο καταναλώνουμε...
άφθονο κρασί, χαρτοπαίζουμε...
κι ερωτοτροπούμε με τα κορίτσια από το εργοστάσιο σιγαρέτων.
Τα κορίτσια αυτά είναι περίπου 200 και το εργοστάσιο είναι δίπλα στους στρατώνες.
Πολύ βολικό, είναι ευτύχημα για τους Δραγόνους.
Μάλιστα, κύριε.
Ίσως τα έχετε ακούσει όλα αυτά, και είναι αλήθεια.
Σας ενημερώνω, ότι ένας νέος πρόθυμος να εργαστεί...
και να διατηρήσει ακεραιότητα, νηφαλιότητα και τιμή...
έχει λαμπρό μέλλον σ' αυτό το σύνταγμα.
Χρειαζόμαστε μερικούς σαν κι εσάς εδώ. Ο φάκελός σας είναι καλός.
Εσείς οι Ναβαρέζοι είστε εργατικοί, ηθικοί, περήφανοι.
Χρειαζόμαστε μερικούς σαν κι εσάς εδώ.
-Ελπίζω να είστε φιλόδοξος. -Μάλιστα, κύριε.
Άκουσα πως στη Σεβίλη...
μια προαγωγή στους Δραγόνους είναι ένα βήμα προς τα κυβερνητικά αξιώματα.
Καλό να το έχετε υπόψη σας.
Έχετε ξανάρθει στη Σεβίλη; Ξέρετε την πόλη;
-Όχι, κύριε. -Έχετε 48ωρη άδεια.
Κυκλοφορήστε στην πόλη, εξοικειωθείτε με τον τόπο.
Οι άνθρωποι εδώ στην Ανδαλουσία είναι άλλη φάρα από σας τους Βόρειους.
-Γνωρίστε τους. -Ευχαριστώ, κύριε.
Ελεύθερος.
Τίποτα πιο νόστιμο...
από κάτι που έχει ζεσταθεί στον ήλιο της Ισπανίας.
Μάλιστα, όχι μόνο είναι όμορφος, αλλά βγάζει και μουσική.
-Απλώς ένα ρολόι. Χτυπάει τις ώρες. -Τι κρίμα.
Νόμισα προς στιγμήν ότι έχεις θαυμαστές δυνατότητες.
Είναι απλώς ένα ρολόι. Βλέπετε;
Κρίμα. Αλλά, ίσως μπορούμε να γίνουμε φίλοι.
Θες λίγο πορτοκάλι, μικρέ στρατιώτη;
Ευχαριστώ.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως να μην είναι πρέπον.
Στο κάτω-κάτω, δεν έχουμε συστηθεί.
Χοσέ Λιζαραμπενγκόα, μόλις έφτασα στη Σεβίλη, σενιορίτα.
Σενιορίτα; Εγώ;
Πράγματι μόλις έφτασες στη Σεβίλη!
-Από πού ήρθες; -Από τη Ναβάρα.
Έχω ακούσει ότι οι άντρες από τη Ναβάρα φορούν μπλε μπερεδάκια...
λένε μεγάλα ψέματα και δεν ξέρουν ν' αγαπούν τις γυναίκες.
Πάντα ήθελα να διαπιστώσω μόνη μου αν ήταν μονάχα κουτσομπολιά, ή...
Κοίτα τους. Η νύφη.
Έδωσαν και την τελευταία τους δεκάρα για να την ξεφορτωθούν, αλλά άξιζε.
Η νύφη.
Θα τον μισήσει, μα θα του κολλήσει σαν βδέλλα.
Έτσι κάνουν οι μπαλαμές.
Κι ο ωραίος γαμπρός. Σε μια βδομάδα, θα τη δέρνει.
-Έτσι είναι οι γάμοι των μπαλαμών. -Πάψε, εσύ!
Μιλάς έτσι γιατί κανείς δεν θα παντρευόταν μια τσιγγάνα σαν εσένα.
Α, ναι; Αν το ήθελα, θα παντρευόμουν όποιον άντρα ήθελα στη Σεβίλη.
Αλλά προτιμώ να πεθάνω, ακούς;
Να πεθάνω, παρά να γίνω η μαραμένη γυναίκα ενός λιγόψυχου μπαλαμού.
Μανουελίτο, με θυμάσαι, μπαλαμό γουρουνάκι;
Σου το είπα ότι θα σε τυλίξει. Μικρέ ανόητε.
Τα πορτοκάλια μου. Κλέφτη!
Τα πορτοκάλια μου. Μου τα 'κλεψες. Δικά μου είναι.
Ο κλέφτης, έκλεψε τα πορτοκάλια μου. Σταματήστε τον!
Κλέφτη! Τα πορτοκάλια μου! Μου τα 'κλεψε. Πιάστε τον!
Ελπίζω να βρεις ό,τι ψάχνεις, Χοσέ.
Δεν ψάχνω κανέναν. Δεν ξέρω τι εννοείς.
Σε παρατηρώ δυο μέρες τώρα.
Ψάχνεις ανάμεσα στα κορίτσια λες και αναζητάς καμιά χαμένη συγγενή σου.
Σου πήραν οι τσιγγάνοι την αδελφή σου, πριν πολλά χρόνια;
-Γιατί χρησιμοποίησες αυτή τη λέξη; -Ποια λέξη;
-''Τσιγγάνοι''. Νόμισα πως είπες ''τσιγγάνοι''. -Το είπα.
Θα υπάρχουν κάμποσοι στην πόλη.
Τσιγγάνοι;
Έτσι πιστεύω. Παντού υπάρχουν κάμποσοι.
-Γιατί; -Χωρίς λόγο.
Δουλεύουν τσιγγάνες στο εργοστάσιο;
Μία. Μόνο μία.
Αλλά φεύγει κι έρχεται. Δεν ξέρει κανείς...
Τι ώρα είναι;
-Έχασα το ρολόι μου τις προάλλες. -Τι κρίμα. Ήθελα μόνο...
Καρμενσίτα!
Καρμενσίτα.
Κάρμεν.
Κάρμεν, δυο μέρες σε ψάχνω.
Δυο μέρες. Καρμενσίτα.
Ρώτησα στο εργοστάσιο, κι έλειπες.
Δεν ήσουν στου Λίλας Πάστια. Τι σκάρωνες;
-Έκανα ηλιοθεραπεία. -Έχω βάρδια τώρα...
αλλά αργότερα μπορούμε να πιούμε ένα μπουκάλι κρασί στου Λίλας Πάστια.
Όχι.
Συγγνώμη. Από δω ο καινούριος μου φίλος, ο Δον Χοσέ. Από δω η Κάρμεν.
Μην ασχολείσαι μαζί του, Κάρμεν.
Ο Δον Χοσέ έχει καλύτερα πράγματα να σκεφτεί από μια όμορφη γυναίκα.
Καλύτερα πράγματα;
Ποια είναι τα καλύτερα πράγματα;
Πρέπει να γλυκοκοιτάς κάθε άντρα; Και το Συνταγματάρχη;
Ένας τόσο σημαντικός άντρας μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμος, αν...
Δικά μου είναι τα μάτια και θα κοιτάζω όποιον θέλω.
Κανείς δεν λέει στα μάτια της Κάρμεν πού θα κοιτάνε, παρά μόνο η Κάρμεν!
-Στις 8:00, στου Λίλας Πάστια. -Θα είμαι εκεί, Καρμενσίτα.
Πάρ' το, αλλιώς δεν θα ξέρεις πότε θα είναι 8:00 η ώρα.
-Αυτό είναι το ρολόι που είπες ότι έχασες; -Κάπου πρέπει να το βρήκε.
Πώς ήξερε πως ήταν δικό σου; Την είχες ξαναδεί;
Λοιπόν, τις προάλλες, πέρασε δίπλα μου ενώ ήμουν...
Τότε σου το έκλεψε.
Οι τσιγγάνοι κλέβουν πάντα ό,τι μπορούν.
Δεν ξέρω γιατί ασχολούμαι μ' αυτή την κοπέλα. Είναι εντελώς ανήθικη.
Λέει ψέματα με την ίδια ευκολία που άλλοι πίνουν νερό.
Είναι ψεύτρα, κλέφτρα κι απατεώνισσα...
κι η γάτα της γιαγιάς μου έχει καλύτερους τρόπους.
Είναι πραγματικά απαίσια.
Μα θα πουλούσα την ψυχή μου για να την ακούσω να λέει πως μ' αγαπά, μια φορά.
-Βρομιάρα γύφτισσα! -Είναι ντροπή για την πόλη μας.
Περιγελούσε το γάμο μου κι έλεγε προστυχιές στον Μανουελίτο μου.
-Είδατε τι έκανε; -Κοιτάξτε τι έκανε στο γάλα!
Φτύνω το γάλα σου και το γάλα της κακομούτσουνης μάνας σου...
και το απολειφάδι γυναίκας που παντρεύτηκε τον Μανουελίτο.
Ποιαν παντρεύτηκε; Εμένα! Όχι εσένα. Γύφτισσα. Κανείς δεν θα σε παντρευόταν.
Μεριάστε. Τι συμβαίνει εδώ;
Πεθαίνω. Με σκότωσε.
Φέρτε έναν παπά, σας ικετεύω. Πεθαίνω!
Τι συνέβη;
Ησυχία!
-Η τσιγγάνα ήταν. -Αυτή το έκανε! Την είδα!
-Καλέστε τη φρουρά! -Μάλιστα.
Κοιτάξτε το πρόσωπό μου. Με χαράκωσε. Ούτε λέξη δεν είπα, και με χαράκωσε.
-Πέθανα! Πεθαίνω! -Πηγαίνετε την στο γιατρό.
Είθε τα παιδιά σου να 'ναι αλλήθωρα θηλυκά...
κι όταν μεγαλώσουν να καταλήξουν στην κρεμάλα.
Τώρα, λοιπόν. Τι τα ξεκίνησε όλα αυτά;
Ησυχία!
Βρίζονταν τόσο άσχημα που νόμιζα πως θα μου πέσουν τ' αυτιά...
και μετά τούτη έβγαλε μαχαίρι από την κάλτσα της και χρατς.
Μην πιστεύεις ούτε λέξη. Όλοι αυτοί οι βρομιάρηδες είναι εναντίον μου.
Φρουρέ!
Πάρ' την. Πάρε την τσιγγάνα στο δικαστή.
Παραλίγο να κόψει το κεφάλι της γυναίκας. Σε καθιστώ υπεύθυνο.
Μάλιστα, κύριε.
Είμαι έτοιμη, στρατιώτη. Πάρε με από δω, σε παρακαλώ.
Πού με πας, κύριε από τη Ναβάρα;
-Στο δικαστή. -Στο δικαστή;
Θα με στείλει φυλακή. Δεν μπορώ να πάω φυλακή.
Οι τσιγγάνοι πεθαίνουν στη φυλακή, δεν έχω λεφτά για δωροδοκία.
Σ' αυτή την πόλη, σαπίζεις στη φυλακή χωρίς δωροδοκία.
Το ξέρω. Πίστεψέ με. Έχω ένα φίλο στη φυλακή αυτή τη στιγμή.
Γι' αυτό είμαι στη Σεβίλη, δουλεύω σαν τη σκλάβα...
για να βρω χρήματα να δωροδοκήσω και να τον βγάλω.
Δεν φοβάμαι τη σκληρή δουλειά. Είμαι τίμια, εργαζόμενη κοπέλα.
Αλλά ποιος θα με φροντίσει αν ποτέ βρεθώ στη φυλακή;
Κανείς δεν με νοιάζεται. Είμαι μόνη στον κόσμο. Ολομόναχη.
Με τσίμπησε.
Περπατούσα υπάκουα, και με τσίμπησε με τρόπο χυδαίο.
-Λέει ψέματα! Δεν την άγγιξα. -Κάνε πίσω. Εσύ, δίπλα στον άλλο.
Τώρα με τσίμπησε αυτός.
Δεν έχω προστασία από τις προσβολές των αχρείων κληρωτών;
Εγώ δεν...
Κοίτα, στρατιωτάκι, τι καλός δρόμος.
Μπορώ να σε σπρώξω, να πέσεις κάτω...
και να ξεφύγω, να μη με πιάσει κανείς.
Θα χανόμουν πριν αυτοί οι χαζοί Ανδαλουσιανοί καταλάβουν τι έγινε.
Κανείς δεν θα το μάθαινε. Θα τους έλεγες ότι ξέφυγα.
Θα σου ήμουν πολύ ευγνώμων. Είμαι γοητευτική όταν είμαι ευγνώμων.
Θυμάσαι, απόψε στις 8:00 στου Λίλας Πάστια;
Πώς θα βρεθούμε εκεί αν είμαι σ' ένα βρόμικο κελί;
Θα ήταν τόσο εύκολο. Τρέχω γρήγορα. Πρέπει να με δεις να τρέχω.
Έχω πολύ καλά πόδια.
Κοίτα τι ωραία πόδια έχω, στρατιωτάκι, για τρέξιμο.
Μια στιγμή. Γυρίστε πίσω. Βοηθήστε με να σηκωθώ.
Νομίζω πως χτύπησα τον αστράγαλό μου.
Δεν έκανε απόπειρα να καταδιώξει την κρατούμενη...
και προφασίστηκε τραυματισμό για να εμποδίσει τους άνδρες να την καταδιώξουν.
Σε προειδοποιώ ότι θυσίασες μήνες καλής διαγωγής.
Είχες λαμπρό μέλλον στους Δραγόνους, Δον Χοσέ.
Σε συμβουλεύω να αποφεύγεις αυτή την τσιγγάνα.
Παραδέχομαι ότι είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση.
Για έναν νέο που παίρνει σοβαρά το μέλλον του...
μια κοπέλα σαν κι αυτή προμηνύει την καταστροφή.
Για έναν μεγαλύτερο που δεν έχει τίποτε να χάσει...
κι έχει το χρόνο για μικρές ανόητες απολαύσεις...
είναι άλλο θέμα, ίσως.
Θυμήσου τι σου είπα.
Θα φυλάς επιπλέον σκοπιές και τίθεσαι υπό περιορισμό 30 ημερών στο στρατώνα.
-Ελεύθερος. -Μάλιστα, κύριε.
-Ποιο είναι το σύνθημα, φρουρέ; -Κάρμεν! Κάρμεν είναι το σύνθημα!
Μόνο τ' όνομά της να πεις και περνάς ελεύθερα, σαν από θαύμα!
Έλεος. Ελεημοσύνη ζητώ.
Ο Θεός να σας ευλογεί.
-Τι κάνουν εδώ οι τσιγγάνοι; -Ήρθαν να μας διασκεδάσουν.
Ο Συνταγματάρχης έστειλε την άμαξά του να τους παραλάβει.
Όταν το γλεντάει, είναι γενναιόδωρος.
Σ' αυτό τον παραδέχομαι.
Εκείνη η κοπέλα, αυτή που χορεύει...
πώς είναι τόσο τολμηρή ώστε να έρθει στο γλέντι του Συνταγματάρχη;
-Κρύβεται από την αστυνομία. -Μα είναι η Κάρμεν.
Και ο Συνταγματάρχης είναι άντρας, όπως κάθε άντρας, φαντάζομαι.
Αλλά δεν θα κρατήσει πολύ. Κανένας δεν της αρέσει για πολύ.
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Εσύ κυκλοφορείς ελεύθερα και γλυκοκοιτάς όποιον δεις...
ενώ εγώ φυλάω σκοπιές σαν κοινός φαντάρος, εξαιτίας σου;
Έτσι είναι;
Πες μου πώς γίνεται αυτό, αλλιώς, μάρτυς μου ο Θεός...
Πες μου πώς γίνεται!
Λοιπόν, τώρα.
Είναι η πρώτη φορά που σε ακούω να μιλάς πραγματικά.
Σου πάει πολύ το οργισμένο ύφος.
-Μου θυμίζεις ταύρο σε ταυρομαχία. -Απάντησέ μου!
Είναι πολύ απλό στην περίπτωση αυτή. Ο καλός Συνταγματάρχης μού έδωσε χάρη...
-γιατί είμαι αθώα. -Αθώα.
Γι' αυτό δεν με άφησες να φύγω, επειδή ήμουν αθώα;
Τι να 'κανα, όμως; Σε περίμενα κάθε βράδυ.
Εγώ φταίω αν προτιμάς να βαδίζεις μόνος στη βροχή;
Γιατί βάδιζα, όμως;
Γιατί τιμωρήθηκα που σε άφησα να φύγεις, γι' αυτό.
Όλα αυτά για μένα, για φαντάσου!
Σου οφείλω πολλά, όπως φαίνεται.
-Πόση ώρα ακόμα πρέπει να στέκεις εδώ; -Τι σε νοιάζει εσένα;
Άλλη μία ώρα μόνο, και μπορώ να φύγω από δω.
Είμαι υπό περιορισμό στο στρατώνα, αλλά θα φύγω. Τ' ορκίζομαι.
Τώρα που το σκέφτομαι, αρχίζω να βαριέμαι αυτό το γλέντι.
Μου φαίνεται πως θα το σκάσω, θα πάω στου Λίλας Πάστια.
Σε μια ώρα περίπου. Την ίδια ώρα που λες κι εσύ, ξαδερφούλη.
ΛΙΛΑΣ ΠΑΣΤΙΑ
Βλέπεις πώς πιτσιλάει το λαρδί απόψε; Κάτι θα γίνει.
Πιστεύεις πραγματικά σ' αυτά, έτσι, γριά μάγισσα;
Τα ξέρω.
Τι σημαίνει το λαρδί που πιτσιλάει;
Ότι τα αισθήματα θα θεριέψουν μέχρι να εκραγούν.
Περίμενε και θα δεις.
Τότε, λοιπόν, εγώ δεν ανησυχώ, αφού δεν έχω αισθήματα.
Ο Πάμπλο δεν ανησυχεί, γιατί ο Πάμπλο μόνο για τα λεφτά ανησυχεί.
Ο Ρεμεντάδο δεν ανησυχεί, γιατί είναι μοιρολάτρης, έτσι κι αλλιώς.
Βλέπεις, γριά καρακάξα, εμείς οι τρεις δεν κινδυνεύουμε.
Και για ποιον λες να πιτσιλάει το λαρδί απόψε;
Μπα, τα όρνια έχουν ήδη καταφτάσει.
-Δεν μας περίμενες; -Ναι, αλλά όχι απόψε.
-Δεν μπορούσαμε να περιμένουμε άλλο. -Μας τράβηξαν τα ψάρια.
Μας μύρισαν στο τηγάνι μέχρι πάνω στα βουνά.
Κάτι μου θύμισες. Αν έρθει εκείνη η γέρικη πέστροφα, ο Συνταγματάρχης...
πες του ότι έφυγα.
Πήγα στην Πορτογαλία ή όπου θες. Του είπα να μην έρθει απόψε.
Και για να τον αποφύγω, του υποσχέθηκα ότι θα πάω σπίτι του.
Αλλά δεν του έχω εμπιστοσύνη. Οι άντρες είναι ψεύτες!
-Κι ο Αντρές; -Ποιος;
-Ο Αντρές. Χθες το ήξερες τ' όνομά του. -Πες του ότι πήγα στο Γιβραλτάρ.
Κάρμεν. Είχε επιτυχία το γλέντι του Συνταγματάρχη, Κάρμεν;
-Όχι, ήταν ανόητο. -Είχε επιτυχία;
Θέλουμε άλλα 200 πέσος για να βγάλουμε τον Γκαρσία από τη φυλακή.
Αφήστε τον εκεί που είναι.
Έτσι νιώθει μια στοργική γυναίκα για το σύζ υγό της;
-Αφήστε τον να σαπίσει! -Δεν έχει λεφτά για τον Γκαρσία;
Θα του το πούμε.
-Ορίστε, κλέφτη, και σε καλή μεριά. -Αυτά είναι όλα;
Έφυγα νωρίς από το γλέντι.
Έχει πολύ έρωτα στα χαρτιά σου, Κάρμεν. Πάρα πολύ έρωτα.
Και λεφτά. Ένα καινούριο μεταξωτό φόρεμα.
-Νιώθω το μετάξι. Άριστης ποιότητας. -Ωραία.
Ίσως ο Γκαρσία γλιτώσει από τη φυλακή, τελικά. Κι ίσως πιάσει την καλή.
Ίσως. Ίσως τον κρεμάσουν.
Μήπως βλέπεις καμιά ωραία κρεμάλα εκεί;
Όχι. Όχι κρεμάλα.
Κρίμα.
-Μα, τούτο είναι παράξενο. -Τι;
Ένας έρωτας.
Ένας έρωτας αναδύεται απ' όλους τους άλλους και τους εκμηδενίζει.
Λες ανοησίες, γριά μάγισσα.
Δεν υπάρχει ένας έρωτας για την Κάρμεν.
Ένας κάθε φορά. Ένας κάθε φορά.
Τίποτα δεν μπορεί να το σταματήσει αυτό. Είναι μοιραίο. Είναι γραμμένο εδώ.
Εσύ το κάνεις, μόνη σου.
Το τραβάς κοντά σου με σκοτεινά, αόρατα νήματα, νήματα δυνατά, Κάρμεν.
Δυνατά σαν τη ζωή την ίδια.
Δυνατά σαν το θάνατο.
Τι είναι;
Τι βλέπεις εκεί πέρα και κάνεις έτσι;
-Δεν είναι αυτή η μοίρα μου. -Το λαρδί είναι στο τηγάνι, σίγουρα.
Όπως το είπα.
Δεν είναι η μοίρα μου αυτή, σου λέω. Δεν έκοψα την τράπουλα.
Και δεν πιστεύω στα χαρτιά. Ποτέ δεν τα πίστεψα.
Λες και μπορείς να δεις στα ηλίθια χαρτιά ότι ο θάνατος με πλησιάζει.
Όλοι θα πεθάνουμε...
και δεν σκέφτομαι πιο ωραίο τρόπο να πεθάνω, αν όχι από έρωτα.
Πού πας, στρατιωτάκι; Γιατί όπου κι αν πας, έρχομαι μαζί σου.
Πιάστε δουλειά, εσείς οι δυο. Θέλουμε γλυκά, μαντολάτα κι ένα μπουκάλι κρασί.
Ένα μπουκάλι κρασί.
Λίγο ψωμί, λίγο τυρί, μερικά φρούτα, ζαχαρωτά και λουκάνικα.
Πάμε σε μια γιορτή. Θες να πεθάνουμε απ' την πείνα;
Πλήρωσε το γερο-πειρατή, στρατιωτάκι.
-Πολλά πήραμε. -Είναι συνέχεια πεινασμένο αυτό το κορίτσι.
Κάποια μέρα θα φάει κάτι κακό...
και τότε θα ουρλιάζει για τον πόνο λες και δεν την είχε προειδοποιήσει κανείς.
Επειδή αυτοί έχουν χάσει την όρεξή τους, δεν θέλουν να βλέπουν άλλους να τρώνε.
Έλα μαζί μου.
Εδώ μένω.
Πρόσεχε. Έχει πέντε σκαλιά εδώ. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Σου αρέσει;
Εδώ μένω όταν είμαι στη Σεβίλη.
Πού μένεις όταν δεν είσαι στη Σεβίλη;
-Άκουσα ότι... -Ψέματα άκουσες, τότε.
Γιατί ότι άκουσες για μένα, το άκουσες από τους μπαλαμούς.
Κι οι μπαλαμοί πάντα λένε ψέματα για τους τσιγγάνους.
Πάντα.
Αληθεύουν όσα έχω ακούσει για τους άντρες της Ναβάρα;
Τι;
Ότι φοράνε μπλε μπερεδάκια και λένε μεγάλα ψέματα;
-Ποτέ. -Και δεν ξέρουν ν' αγαπούν τις γυναίκες;
Ε, αυτό είναι αλήθεια.
Μάθε μου. Είμαι από τη Ναβάρα και δεν ξέρω τίποτα.
Να ένα μεγάλο ψέμα.
Οι τσιγγάνοι λένε ότι ο εραστής πρέπει να έχει τρυφερά χέρια...
τρυφερό στόμα και τρυφερή καρδιά.
-Και οι γυναίκες το ίδιο; -Όχι.
Οι γυναίκες πρέπει να έχουν σκληρά χέρια, αμείλικτο στόμα και καθόλου καρδιά.
Ωχ, όχι. Οι χάντρες μου.
Ωχ, όχι.
Τα χαρτιά. Δεν ξέρεις για τα χαρτιά.
Και σήμερα το πρωί, είδα μαύρη γάτα. Και τώρα οι χάντρες.
Να σπάσουν οι χάντρες είναι το χειρότερο απ' όλα.
Όλα αυτά δεν έχουν σημασία. Είναι απλώς προλήψεις.
Πήγαινε σπίτι σου. Πες αντίο και μην ξανασκεφτείς την Κάρμεν.
-Τι τρέχει με σένα; -Είσαι καλό παιδί, αλλά δεν σ' αγαπώ.
Δεν αγαπώ κανέναν. Ποτέ στη ζωή μου δεν αγάπησα κανέναν.
Κι είσαι ο τύπος του μεγάλου βλάκα που ερωτεύεται με το πρώτο φιλί...
και μετά γίνεται μπελάς.
Μπορείς να βγεις από πίσω. Φύγε.
Έχασες την ακοή σου; Είπα, ''Πήγαινε σπίτι σου!''
Μα γιατί;
Γιατί φοβάμαι ότι...
-Ότι μια μέρα θα γίνεις πολύ σκληρός. -Κάρμεν...
Φύγε.
Δεν μπορείς να με αναγκάσεις. Όχι τώρα, Κάρμεν.
-Μπορώ να σε κάνω ό,τι θέλω. -Όχι.
Ναι, όποτε θέλω. Όποτε θέλω.
Δεν σε θέλω εδώ. Εσύ είσαι. Το νιώθω.
Οι τσιγγάνες ξέρουν πολλά.
Δεν θέλω να ξαναδώ το άσχημο, φονικό σου πρόσωπο.
Μ' ακούς; Μείνε μακριά μου.
Χοσεΐτο! Στάσου!
Χοσεΐτο.
Νομίζω πως έχω τρελαθεί.
Δεν ξέρω πώς να το πω. Δεν ξέρω πώς να σου το πω, αλλά...
Έχουν πει τον έρωτα με χίλιους τρόπους, οπότε άσ' το.
Θα έρθεις μαζί μου στα βουνά, κι εκεί θα...
Βγες έξω.
Σε διατάζω να φύγεις. Θα αναφερθείς σε μένα το πρωί.
Εγώ σε διατάζω να φύγεις. Η Κάρμεν δεν είναι εδώ. Φύγε τώρα.
Θα περάσεις στρατοδικείο το πρωί, φυσικά.
Στο μεταξύ, νομίζω ότι πρέπει να πάρεις ένα μικρό μάθημα.
Ένα μικρό μάθημα, για έναν μικρό δεκανέα.
Ένα μικρό μάθημα για έναν φοβητσιάρη κληρωτό.
Οι άλλοι θα φτάσουν όπου να 'ναι.
Μακάρι να μην έρχονταν. Μακάρι να μην έρθουν ποτέ.
Δεν θα τα καταφέρναμε χωρίς αυτούς. Δεν έχουμε ούτε μια πεσέτα εμείς οι δυο.
Ένας άνθρωπος κυνηγημένος όπως εσύ χρειάζεται φίλους, καλούς φίλους με λεφτά.
Δεν ξέρω τι μου συνέβη. Είμαι εδώ, λιποτάκτης από το στρατό...
γιατί δολοφόνησα το Συνταγματάρχη μου.
Δεν μπορώ να φανταστώ πώς έγινε.
Τη μια στιγμή νόμιζα πως θα με σκότωνε, και την άλλη ήμουν...
Το σπαθί μου.
Μην το σκέφτεσαι. Είσαι εδώ, μαζί μου.
Αυτό φτάνει.
Σκέψου το έτσι. Μόνο η Κάρμεν κι ο Χοσέ.
-Όλη δική μου. -Όλη δική σου.
Πού ήσαστε; Σας περιμέναμε.
Από δω ο Δον Χοσέ, μια δυνατή, υγιής προσθήκη στη συντροφιά μας.
Θα διαπιστώσετε πως είναι πολύ χρήσιμος.
Από δω ο Ρεμεντάδο. Είναι χαζός, αλλά αρκετά καλός τύπος.
Ο Πάμπλο. Είναι καλός στη μάχη, αλλά μην του γυρίσεις ποτέ την πλάτη.
Φαντάζομαι πως πεθαίνετε της πείνας. Τα έχω ετοιμάσει όλα.
Ο στρατιώτης από δω μόλις που τη γλίτωσε.
Όλη η Σεβίλη τον κυνηγάει. Σκότωσε το Συνταγματάρχη του σε μονομαχία...
τον κάρφωσε σαν το γουρούνι στη σούβλα.
Οπότε αποφάσισα ότι μπορεί να έρθει μαζί μας.
Μ' αρέσει.
Τι θα πει ο Γκαρσία;
Χρειαζόμαστε καινούριους άνδρες. Ο Γκαρσία είναι πρακτικός άνθρωπος.
-Ποιος είναι ο Γκαρσία; -Ο Γκαρσία;
Ο αρχηγός μας. Είναι στη φυλακή.
Σκότωσε ένα συνοριοφύλακα. Οχτώ χαρακιές στη ζώνη του, μαζί μ' αυτόν.
Οκτώ;
Οκτώ ή ένας, το ίδιο πράγμα δεν είναι;
Ο Ντανκέρ είναι στη Σεβίλη, κανονίζει την αποφυλάκιση του Γκαρσία...
με μια ωραία, παχυλή δωροδοκία.
Δεν περνάμε κι άσχημα. Ταξιδεύουμε. Είναι αρκετά συναρπαστικό.
Κι όταν σταθούμε τυχεροί, έχουμε λεφτά. Λίγο λαθρεμπόριο πότε-πότε...
περιστασιακά καμιά άμαξα με πλούσιους επιβάτες...
κανένα καραβάνι που μεταφέρει εμπορεύματα.
Κάθισε, Χοσεΐτο.
Εδώ. Πλάι μου, όπου είναι η θέση σου.
Αναρωτιέμαι ακόμα τι θα πει ο Γκαρσία.
Ίσως θες να μάθεις ότι αδειάσαμε την αποθήκη του γερο-εμπόρου...
-χωρίς να ανοίξει μύτη. -Ωραία.
Ήταν γεμάτη μέχρι πάνω με καπνά και υφάσματα, όπως το είπες.
Η αγορά κλεπταποδόχων στην Κόρδοβα θα χαρεί να μας δει.
Δεν θα γινόταν χωρίς την Κάρμεν.
Παρέσυρε το φρουρό από το πόστο του...
και τον έδεσε σφιχτά σαν γαλοπούλα έτοιμη για το φούρνο.
Εξαπάτησες κι έδεσες γέρο άνθρωπο για να κάνουν αυτοί τη ληστεία;
Ο καπνός είναι πολύτιμος. Τον πουλάμε σε σιγαροποιούς...
που θέλουν να γλιτώσουν τον κρατικό φόρο.
Χοσέ, άκουσε. Ό,τι κι αν συμβεί, μην πεις τίποτα.
Κατάλαβες; Για χάρη μου, Χοσεΐτο, μην πεις τίποτα.
-Ντανκέρ! -Ρεμεντάδο!
Χαίρομαι που βλέπω την άσχημη φάτσα σου.
Πήραμε τον καπνό. Κι ήταν μπόλικος.
-Ωραία. -Τι ταξίδι ήταν κι αυτό.
Πάμπλο, δες τι έχει η χύτρα. Φέρε κάτι να φάω.
-Αμέσως. -Ντανκέρ, Ρεμεντάδο, ταϊστε τα μουλάρια.
Κάρμεν!
Δείξε σ' αυτούς τους αχρείους πόσο χαίρεσαι που γύρισα.
Πόσο σε σκεφτόμουν! Κάθε βράδυ, έλεγα στο δεσμοφύλακα...
''Η Κάρμεν μου είναι η πιο όμορφη σ' όλη την Ανδαλουσία...''
κι εκείνος μου έλεγε, ''Κοιμήσου, βρομιάρη τράγε, κι ονειρέψου την''.
Κι εγώ σε ονειρευόμουν.
Ναι! Ναι, σ' ονειρευόμουν!
Έλα, κάτσε δίπλα μου.
Ποιος είν' αυτός;
Ένας ήρωας. Σκότωσε έναν συνταγματάρχη των Δραγόνων.
Ωραία. Πώς τον λένε;
Δον Χοσέ.
Δον Χοσέ. Ένας ευγενής. Καλωσήρθατε, σενιόρ.
Τι τρέχει μ' αυτόν;
Μα, όχι!
Θα σκάσω απ' τα γέλια.
Καλώς όρισες!
Όλη η πόλη ήταν στο πόδι σήμερα για σένα, και...
-Ποιος είναι; Ποιος είναι αυτός ο τύπος; -Ο Γκαρσία. Ο αρχηγός μας.
Μείνε μακριά του. Καλός αρχηγός...
αλλά η ζωή των άλλων δεν έχει μεγάλη αξία γι' αυτόν.
Είναι ο άντρας της, Ναβαρέζε.
-Ο άντρας της; -Μάλιστα.
-Χοσεΐτο, θέλω να σου πω κάτι. -Δεν υπάρχει τίποτα να μου πεις τώρα.
Γιατί δεν μου το είπες πριν; Γιατί δεν μου είπες για τον Γκαρσία;
-Δεν ήξερα ότι θα γύριζε τόσο σύντομα. -Το ήξερες. Το ήξερες.
Εντάξει, αλλά νόμιζα πως θα γύριζε αύριο.
Εγώ φταίω που ταξιδεύει γρήγορα;
Τι σόι πλάσμα είσαι εσύ;
Σαν κι εσένα, Χοσεΐτο.
Μπορείς να ξεχάσεις τόσο γρήγορα; Μπορείς;
Γύρνα κοντά του. Άντε, γύρνα εκεί που ανήκεις.
Κοίτα με, Χοσεΐτο.
Κοίτα με.
Ακόμα καλύτερα. Θα ζήσω πιο πολύ.
Πώς σου φαίνεται αυτή η ζωή; Ευχάριστη δεν είναι;
Τρως καλύτερα απ' το στρατό, κι η πληρωμή πολύ καλύτερη.
Το βλέπεις ήδη.
Ο Γκαρσία μας έφερε 2.000 πέσος να τα μοιραστούμε...
επειδή παραδώσαμε ευγενικά λίγο καπνό σ' έναν ανέντιμο σιγαροποιό.
-Υπάρχει πιο απλή δουλειά; -Ας κρατήσει το μερίδιό μου.
-Το μερίδιό σου από τι; -Από τα λεφτά.
Δεν κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσες.
Χοσέ, είδες τις αφίσες στην Κόρδοβα που προσφέρουν αμοιβή για τη σύλληψή σου;
Είσαι πολύ τυχερός που οι σύντροφοί σου έχουν τέτοια ανωτερότητα.
Μα μην εμπιστεύεσαι τον Πάμπλο. Δεν έχει καθόλου τρόπους σε τέτοια θέματα.
Κατέβα. Πάω να ρίξω μια ματιά παρακάτω.
Κρυφτείτε, μας είδαν!
Ξέρεις να χρησιμοποιείς όπλο, καμπαγιέρο;
Στρατιώτης ήμουνα.
Το ξέρω, αλλά ξέρεις να πυροβολείς;
-Μπορώ να κάνω ό,τι κι εσύ. -Έτσι σου λέει η Κάρμεν;
Αν είναι έτσι, λέει ψέματα, η μαύρη μάγισσα.
-Χοσεΐτο. -Καλύψου, ανόητη.
Δεν φοβάμαι. Δεν θα με σκοτώσει ξένος, Χοσέ.
Αυτό το ξέρω.
Χοσεΐτο, άκου! Μπορούμε να φύγουμε από δω χωρίς να μας πάρουν χαμπάρι.
Έτσι, αν ο Γκαρσία μείνει και σκοτωθεί, δεν θα φταίμε εμείς, έτσι δεν είναι;
Οι στρατιώτες έχουν καλά όπλα κι είναι καλοί στο σημάδι, Χοσεΐτο.
Τον μισώ, αλλά είναι σύντροφός μου.
Είσαι αληθινός μπαλαμός, φοβάσαι μη σε πουν ανέντιμο.
Σαν το νάνο που νόμιζε πως ήταν ψηλός επειδή έφτυνε μακριά.
Δεν μ' αγαπάς.
Σκοτώθηκε ο λοχίας!
Πάμε να φύγουμε από δω, γρήγορα.
Οι στρατιώτες πήγαν να φέρουν ενισχύσεις.
Δεν νομίζω να μπορέσω να έρθω μαζί σας τώρα, Χοσέ.
Φαίνεται πως κάτι πήγε στραβά.
Θα φέρω το μουλάρι σου να σε φορτώσω.
Πάμε, Χοσέ, και φέρε τις κότες. Να μην τις αφήσουμε για τους στρατιώτες.
Μια στιγμή.
Δεν κατάλαβες. Δεν πέθανε. Τραυματίστηκε μόνο.
Είναι ακόμα ζωντανός. Δεν το ήξερα.
Θα 'ταν ανοησία να τον αφήσουμε εδώ. Μπορεί να τον αναγνωρίσουν ως δικό μας.
Γκαρσία!
Μόνο κάποιος πολύ έξυπνος θα τον αναγνώριζε τώρα. Κάρμεν.
Αυτή η κοπέλα είναι τρελή, κάνει μπάνιο στα παγωμένα νερά.
Άκου την.
Δεν είπα, ''Κοίτα την'', μπαλαμέ. ''Άκου την'', είπα.
Μα δεν τη βλέπω από δω.
Τη βλέπεις στη φαντασία σου, όμως.
Αυτό κάνεις, τη βλέπεις στη φαντασία σου.
Το βλέπω στο πρόσωπό σου.
Φοβάμαι πως πρέπει να αρκεστείς να μοιράζεσαι μόνο τα λεφτά μαζί μου, φίλε.
Δεν θέλω να μοιραστώ τίποτα μαζί σου. Κράτα το βρόμικο χρήμα σου.
Δεν θέλει τα λεφτά μου.
Τι ακριβώς είχες κατά νου...
τι πληρωμή θέλεις για τη δουλειά που κάνεις εδώ;
Υπάρχει κάτι άλλο δικό μου που σκεφτόσουν να πάρεις;
Ό,τι σου ανήκει, θα ήταν βρόμικο και διεφθαρμένο όπως εσύ...
και δεν θέλω τέτοια πράγματα.
Θα της το πω, μπαλαμέ. Θα της το πω.
Πρόσεχε, όμως, μη σε ξεκοιλιάσει...
και μου σερβίρει το συκώτι σου για πρωινό.
Είσαι τόσο δειλός που θα 'βαζες μια γυναίκα να με σκοτώσει για λογαριασμό σου;
-Δειλός; -Ναι, δειλός.
Ξέχασες πως χάσαμε ήδη έναν σήμερα, Γκαρσία;
Πράγματι.
Μάλλον πρέπει ν' αφήσω το κουτάβι να ζήσει...
μέχρι να βρω έναν άντρα να τον αντικαταστήσει.
Είμαι άοπλος, όπως βλέπεις, μπαλαμέ.
Ένας έντιμος κύριος όπως εσύ δεν επιτίθεται σ' έναν άοπλο, έτσι;
Έτσι δεν είναι, Δον Χοσέ;
Κρίμα να τον σκοτώσεις και να χάσουμε την ωραία αμοιβή για τη σύλληψή του.
Κουράγιο, μουλαράκι. Δυο στροφές ακόμα και θα φτάσουμε στην Κόρδοβα.
Πρέπει να βρω κάποιον ανόητο ερωτιάρη να με ακολουθήσει σε μια ωραία παγίδα.
Τότε θα έχουμε λεφτά για ξόδεμα και θα σου πάρω ένα φρέσκο καρότο.
Δεν έφτασαν ακόμα. Άλλη μια ώρα μέχρι τη δύση του ήλιου.
Έχουμε χρόνο για μια παρτίδα χαρτιά μέχρι να έρθουν.
Κρίμα που ο Ναβαρέζος δεν θα είναι εδώ να δει το γλέντι.
Απορώ γιατί αρνήθηκε να υπακούσει την εντολή σου να έρθει μαζί μας.
Είπε πως είναι άρρωστος, και τον πιστεύω.
-Είναι άρρωστος. -Ναι, άρρωστος είναι.
Αρρώστησε γιατί η Κάρμεν έπιασε δουλειά αντί να κάθεται.
Μα, δεν συνεισφέρουν καθόλου οι γυναίκες των μπαλαμών;
Οι γυναίκες τους συνήθως δεν ψαρεύουν άντρες...
ούτε τους παρασύρουν στη ληστρική ενέδρα που έστησε ο άντρας τους, Γκαρσία.
Είναι αυτό που είναι. Δεν είναι τσιγγάνος.
-Δεν σκέφτεται όπως οι τσιγγάνοι. -Ούτε εσύ είσαι. Αλλά σκέφτεσαι σαν εμένα.
Δεν σκέφτομαι καθόλου. Αυτό είναι που με προστατεύει.
Και δεν νιώθω τίποτα. Απλώς παρατηρώ, και διασκεδάζω.
Ο Ναβαρέζος δεν είναι παρατηρητής. Έχει δυνατά αισθήματα, κι αυτό τον τρώει.
Μην ανησυχείς. Δεν θα τον αφήσω να πεθάνει σιγά-σιγά από έρωτα, Ντανκέρ.
Ήρθαν;
Τώρα με τις ταυρομαχίες στην Κόρδοβα, η Κάρμεν πρέπει να 'ναι πολύ τυχερή.
Όταν έχει ταυρομαχίες στην πόλη...
είναι πάντα γεμάτη χοντρά πορτοφόλια για ξαλάφρωμα.
-Είσαι σε φόρμα σήμερα, Λούκας. -Πάντα είμαι σε φόρμα, Καρλοσίτο.
Κανένας συνηθισμένος ταύρος δεν αντιστέκεται στην πανουργία σου.
Ούτε καμιά συνηθισμένη γυναίκα.
Εγώ, από την άλλη, δεν είμαι συνηθισμένη γυναίκα.
Ξέρεις, μου φαίνεσαι σαν άντρας που θα χαιρόταν να του πουν τη μοίρα του.
Κι εσύ μου φαίνεσαι σαν κοπέλα πολύ επιδέξια σ' αυτό.
Έχω ένα σπιτάκι στην άκρη της πόλης...
πολύ ωραίο μέρος για να λες τη μοίρα.
Κι εγώ ξέρω ένα μέρος στο κέντρο...
που είναι καλύτερο για να λες τη μοίρα.
-Κι εγώ λέω να πάμε στο δικό μου. -Κι εγώ λέω να πάμε στο δικό μου.
-Έπρεπε να έχει έρθει εδώ και ώρα. -Ίσως να μην πήγε καθόλου στην πόλη.
Ίσως γι' αυτό είπε ψέματα ο Ναβαρέζος πως είναι άρρωστος.
Ίσως τα είχαν κανονίσει από την αρχή.
Δεν είναι έτσι, Γκαρσία.
Εσείς οι δυο μείνετε εδώ άλλη μια ώρα. Αν έρθει η Κάρμεν, δεν χάνουμε τίποτα.
Αν μου παίζει παιχνίδια, φτάνει ένας από μας για να την κανονίσει.
Γιατί μισείς τόσο πολύ τον Ναβαρέζο; Μήπως επειδή η Κάρμεν...
Πάψε!
Λοιπόν, κι εσύ, Πάμπλο;
Η καημενούλα η Κάρμεν, τόση μαγεία που έχει, μόνο να την καταστρέψει μπορεί.
Χοσεΐτο.
-Δεν πήγες με τους άλλους; -Όχι.
Δεν τους πήγες κανέναν να ληστέψουν;
-Όχι. -Γιατί όχι;
Ίσως γιατί...
Ίσως γιατί είχα διαίσθηση πως δεν θες να κάνω πια τέτοια πράγματα.
Βλέπω ότι δεν με πιστεύεις. Κρίμα.
-Δεν θέλεις κάτι να φας; -Όχι.
-Δεν πεινάς; -Όχι.
Εγώ πεινάω. Συνέχεια πεινάω.
Εσύ ποτέ.
Πώς να πεινάσω, όταν είμαι άρρωστος όλη μέρα;
Ξέρω τι μου φταίει. Γιατί δεν φεύγω από δω;
Με τρελαίνει η παρουσία σου, ξέροντας πως είσαι γυναίκα άλλου.
Γιατί δεν φεύγω από δω να μην το βλέπω;
Δεν θα ήμουν γυναίκα άλλου αν ήσουν λίγο πιο καπάτσος χτες, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, μικρή μου συντρόφισσα, παίζεις παιχνίδια στον Γκαρσία;
Νομίζω ότι είχαμε ραντεβού τη δύση στην άκρη της πόλης. Κάνω λάθος;
Μήπως ήρθες και δεν σε είδα...
ή μήπως δεν είχες όρεξη για δουλειά σήμερα;
Όχι, δεν ήρθα χωρίς να με δεις, Γκαρσία.
Είχα κάτι καλύτερο να κάνω σήμερα. Έτσι δεν είναι, στρατιωτάκι;
Βρομιάρα τσούλα. Μπορείς να διασκεδάζεις όπως θες...
μα όσο είμαι αφεντικό, θα δουλεύεις κιόλας.
Κανείς δεν με διαφεντεύει, βρομιάρη γερο-τράγε!
Είμαι η Κάρμεν, και δουλεύω όποτε θέλω εγώ.
Λοιπόν, κουτάβι, παίζεις κι εσύ παιχνίδια με τον Γκαρσία;
Δον Χοσέ.
Δυο φόνοι βαραίνουν τώρα την ψυχή σου, για το τίποτα.
Γιατί δεν του ζήτησες την Κάρμεν; Θα σου την πουλούσε.
-Θα την πουλούσε; -Ναι. Οι τσιγγάνοι τις πουλάνε τις γυναίκες.
Την αγόρασε, την παντρεύτηκε στα 1 2 της, συνηθισμένος τσιγγάνικος γάμος.
-Θα την παντρευτώ. -Πώς; Πού;
Δεν μπορείς να εμφανιστείς σε καμιά ισπανική πόλη.
Τότε θα κάνουμε τσιγγάνικο γάμο, πάνω στα βουνά.
Ωραίο ζευγάρι θα είστε, εσείς οι δυο.
Ο μπαλαμός κι η τσιγγάνα, ο ήμερος κι η ανήμερη, ο σκύλος και η λύκαινα.
Ο σκύλος και η λύκαινα δεν πλάστηκαν για να είναι μαζί.
Δεν θα πάει καλά, Ναβαρέζε. Θα το δεις.
Τι σημασία έχει αν κατασκηνώσουμε εδώ ή εκεί; Γιατί μετακινούμαστε;
Μετακινούμαστε μαζί με τα πουλιά. Έχουν ένστικτο σ' αυτά τα πράγματα.
Πάμε στη χειμερινή μας κατοικία, Χοσεΐτο.
Πρέπει να στείλουμε προσκλήσεις, θαρρώ.
Ο κύριος και η κυρία... Πώς είπες το επίθετό σου;
Λιζαραμπενγκόα.
...θα βρίσκονται στη χειμερινή τους κατοικία στις σπηλιές της Γρανάδας.
Δεν θα κάνει κρύο εκεί πάνω στις σπηλιές;
Όχι, Χοσεΐτο. Δεν θα κάνει κρύο.
Όλοι έξω, παραταχθείτε και μη μιλάτε.
Τα τιμαλφή σας.
Έχουμε παρέα.
Τι κάνεις εδώ; Σου είπα να μείνεις μακριά απ' αυτό.
Βαριόμουν.
Δεν θα κάτσω στ' αυγά μου να σε περιμένω σαν σύζ υγος μπαλαμού, μαγειρεύοντας.
Είμαι πολλά χρόνια ανεξάρτητη και τσιγγάνα, φίλε μου.
Σού είπα να τ' αφήσεις αυτά σε μένα. Δεν θέλω άλλα τέτοια.
Μου είπες. Δεν θέλεις άλλα.
Δεν είμαι δούλα σου. Είμαι η Κάρμεν, κανείς δεν μου λέει τι να κάνω.
Κάνω ό,τι θέλω. Αν ντρέπεσαι για μένα, βρες άλλη γυναίκα.
Βρες μια μπαλαμή.
Εσύ και η μπαλαμή τιμή σου. Τη φτύνω την τιμή σου.
Γύρνα στην κατασκήνωσή μας.
-Πήγαινα πάντα μαζί με τον Γκαρσία. -Εγώ δεν είμαι ο Γκαρσία.
Όχι, δεν είσαι. Από πολλές απόψεις.
Μπείτε ξανά στην άμαξα. Όλοι σας!
Φαίνεται πως ο αρχηγός σας είναι γενναίος παντού εκτός από το σπίτι του.
Κάρμεν. Κάρμεν, ας φύγουμε.
Θέλω να τελειώνω με όλα αυτά.
-Έλα μαζί μου, Κάρμεν. -Πού θα πάμε;
Πού νομίζεις ότι θα πας όταν κάθε Δραγόνος, κάθε στρατιώτης...
έχει εντολή να σε σκοτώσει μόλις σε δει, σαν το λυσσασμένο σκυλί;
Δεν ξέρω πού μπορούμε να πάμε, μα ξέρω ότι τα σιχάθηκα όλα αυτά.
Φτάνει πια.
Να φύγουμε, εσύ κι εγώ, στον Νέο Κόσμο ίσως, στο Μεξικό.
Θέλω να ζήσω σαν τους άλλους, χωρίς να κρύβομαι.
Λαχταρώ να βλέπω απλούς, ευγενικούς ανθρώπους.
Να κάνω παρέα με απλούς ανθρώπους, να μιλάμε για τα χωράφια μας...
Τελευταία, σκέφτομαι πολύ συχνά την πατρίδα μου στο Βορρά.
Κι εκεί θα σε κρεμάσουν, αν εμφανιστείς.
Μπορούμε, όμως, να πάμε στο Μεξικό, έτσι;
Δεν θα είναι σαν την πατρίδα, αλλά θα ζήσουμε σαν κανονικοί άνθρωποι.
Δεν γεννήθηκα για να καλλιεργώ λάχανα, Χοσεΐτο. Το ήξερες από την αρχή...
όταν διάλεξες να ζήσεις αυτή τη ζωή μαζί μου.
Δεν το διάλεξα εγώ.
Εγώ φταίω, λοιπόν! Εγώ σ' έσυρα εδώ, από τη μύτη, φαίνεται!
Εσύ σκότωσες το Συνταγματάρχη. Όχι εγώ.
Σκύλος και λύκαινα. Ξεκίνησε, όπως το είπα. Σκύλος και λύκαινα.
Ήξερα πως θα ήσουν μπελάς. Το είπα!
Εσύ κι οι εκνευριστικές σου τύψεις...
κι η κλάψα σου για κάτι που ήδη τέλειωσε και πάει!
Πάρε τη συνείδησή σου και χάρισέ την σε κάποιαν άλλη.
Τη βαρέθηκα, σου λέω!
Καλό θα ήταν να δανειστείς λίγη απ' τη συνείδησή μου...
γιατί εσύ δεν έχεις καθόλου.
Δεν θα με αγαπούσες τόσο πολύ αν είχα συνείδηση, Χοσεΐτο.
Θαυμάσια δικαιολογία αυτή...
να λες, ''Είμαι τσιγγάνα, δεν ξεχωρίζω το καλό απ' το κακό''.
Δεν το ξεχωρίζω, Χοσεΐτο, πες μου. Τι είναι καλό, τι είναι κακό;
Είναι κακό αυτό, στρατιωτάκι;
Κάνε στην άκρη, τσιγγάνα.
Κάνε στην άκρη, σου λέω. Βιαζόμαστε.
Λοιπόν, οι μπαλαμοί βιάζονται, έτσι; Κρίμα δεν είναι;
Γιατί εγώ δεν βιάζομαι καθόλου.
-Κάρμεν. -Λούκας.
Κάρμεν, πού χάθηκες; Μήνες έχεις να φανείς στην Κόρδοβα.
Ήμουν λίγο απασχολημένη, Λούκας.
Μερικοί σκοτωμοί, πού και πού κανένας γάμος. Κι εσύ;
Μερικούς σκοτωμούς κι εγώ, χωρίς γάμους, όμως.
Και πολλές ευχάριστες ώρες που σε σκεφτόμουν.
Πήγαινα στην Κόρδοβα να πάρω λίγες προμήθειες.
Ξέρεις ότι είμαι ο καλύτερος προμηθευτής στην Κόρδοβα...
σε μια πολύ μικρή, εξαιρετική πελατεία.
Προμηθεύω μουσική και χορό και γέλιο και μικρές αναμνήσεις.
Άλλες φορές, όταν πήγαινε στην Κόρδοβα για προμήθειες, γυρνούσε την ίδια μέρα.
Μάλλον την καθυστέρησε η βροχή.
Θα κάνεις καιρό να τη δεις.
Καλά θα κάνεις να το πάρεις απόφαση. Στην Κάρμεν αρέσει να γελάει...
και τώρα τελευταία δεν υπάρχει και πολύ γέλιο εδώ γύρω, μου φαίνεται.
Κάπου βρήκε να περάσει καλά.
Την ξέρω καλύτερα από σένα, Ναβαρέζε. Την ξέρω καλύτερα, σου λέω.
Δεν έπρεπε να τον κλωτσήσεις. Έσπασε η μύτη του.
Δεν σου αρέσουμε, έτσι; Σε αηδιάζουμε.
Είμαστε το σύμβολο του ξεπεσμού σου.
Πού ήσουν;
Απάντησέ μου. Πού ήσουν;
Θα σε κάνω μαύρη στο ξύλο αν δεν μου απαντήσεις.
Ήμουν στην Κόρδοβα κι ανησυχούσα για σένα.
Άλλο ένα σύνταγμα ιππικού έφτασε σήμερα στην πόλη...
κι είδα μια αφίσα που προσφέρει αμοιβή 5.000 πέσος για τη σύλληψή σου.
Αν είσαι έξυπνος, θα φύγεις από δω.
Μερικοί θα θεωρούσαν ότι 5.000 πέσος αξίζουν τον κόπο.
Ξέρω ένα μέρος κοντά στο Γιβραλτάρ όπου θα μπορούσες να μείνεις.
Έρχεται φορτίο με υφάσματα από την Αγγλία.
Να πάρεις μερικά να τα πουλήσεις στον Ροδρίγκο. Είναι ακόμα στο Γιβραλτάρ.
Βοήθησέ με.
Πού ήσουν;
Πήγα στην ταυρομαχία χθες, και είδα έναν πολύ ξύπνιο ταυρομάχο, τον Λούκας.
Λένε πως έχει ένα κεντητό γιλέκο που κόστισε 3.000 πέσος.
Φαντάσου, ένα γιλέκο που κόστισε 3.000 πέσος.
-Πού το βρήκες αυτό το φόρεμα; -Αυτό δεν σε αφορά.
Πού το βρήκες το φόρεμα;
Θα σε σκοτώσω. Μάρτυς μου ο Θεός, θα σε σκοτώσω αν δεν μου πεις.
-Χοσεΐτο, στρατιωτάκι μου... -Ποιος είναι, ποιος είναι;
-Ποιος σου το 'δωσε; -Κοίτα, Χοσεΐτο. Κοίτα!
-Κοίτα πόσο σ' αγαπάει η Κάρμεν. Δες! -Σε ξέρω. Ξέρω τι είσαι!
Ποιος είναι τώρα; Ποιος είναι τώρα; Ποιος είναι;
Τα χαρτιά δεν λένε ποτέ ψέματα σε μια τσιγγάνα, φίλε μου.
Λένε πάντα την αλήθεια, Λούκας.
Και τι σου λένε αυτή τη στιγμή...
που σε κάνει να μοιάζεις με πανέμορφο σύννεφο της καταιγίδας;
Μου λένε ότι αυτό που περίμενα πλησιάζει, Λούκας.
Μου λένε ότι ίσως έρθει σύντομα.
Πραγματικά φοβάσαι κάτι που βλέπεις εκεί, έτσι, Κάρμεν;
Δεν είσαι ο μόνος που έχει συνέταιρο το θάνατο, μικρέ μου ταυρομάχε.
Κι εμένα με συντροφεύει ο θάνατος με τη μορφή ενός άντρα που μ' αγαπά.
Πάντα το λένε τα χαρτιά, Λούκας, πως ένας τέτοιος άντρας θα με σκοτώσει.
Και ξέρω έναν τέτοιον άντρα.
Ναι, άλλαξες.
Γινόμαστε αυτό που κάνουμε.
Δον Χοσέ.
Όλους αυτούς τους μήνες, λέω μέσα μου, ''Δεν είμαι ο Χοσέ, ο Ναβαρέζος.
''Δεν είμαι στ' αλήθεια λιποτάκτης. Ούτε ληστής. Ούτε κλέφτης.
''Είμαι ο Δον Χοσέ Λιζαραμπενγκόα, καλαναθρεμμένος νέος με λαμπρό μέλλον...
''που, προς στιγμήν, παριστάνει το ληστή, επειδή αγαπά την Κάρμεν.''
Αλλά δεν είναι αλήθεια.
Δεν είμαι πια ο Δον Χοσέ, γιατί γινόμαστε αυτό που κάνουμε.
Είμαι ο Χοσέ, ο Ναβαρέζος, απάνθρωπος, απεχθής κι αμείλικτος όπως ο Γκαρσία.
Όχι. Είσαι χειρότερος, γιατί έχεις συνείδηση.
Οι μόνοι αληθινά κακοί άνθρωποι που γνώρισα ήταν οι πρώην ιδεαλιστές.
Μ' αυτά τρέφεται η διαφθορά. Αυταπάτες, ιδεαλισμό κι έρωτα που στράβωσε.
Σου φέρνω μαντάτα, Ναβαρέζε. Δεν χρειάζεται ν' ανησυχείς.
Περνάει καλά, όπως το φαντάστηκα. Και ξέρω πού είναι.
-Και με ποιον έμπλεξε. -Με ποιον;
Την άκουσες να αναφέρει τον Λούκας, τον ταυρομάχο;
Έχει ένα πανέμορφο σπίτι στην οδό Μπαχάρι.
Κι είναι μαζί κάθε απόγευμα στο Κοράλ ντε λα Πλάσα.
Αν ήταν δική μου, θα πήγαινα οπωσδήποτε εκεί να τη φέρω πίσω.
Η δικιά μου γυναίκα δεν θα μοστραριζόταν μπροστά σε...
Μη, Χοσέ. Σου το λέω μονάχα για το καλό σου. Χοσέ, σε παρακαλώ...
Ο καημένος ο Πάμπλο.
Ό,τι κι αν κάνει, πάντα έτσι καταλήγει, πεσμένος κάτω.
Μην είσαι χαζός. Δεν μπορείς να πας στην πόλη.
Θα σε σκοτώσουν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Υπομονή, αμίγκο. Μια απ' αυτές τις μέρες θα γυρίσει.
-Πρέπει να το συνηθίσεις. -Ποτέ.
Ορίστε. Θα σου δίνω κι από ένα για κάθε ταύρο που σκοτώνεις.
Πρόσεξε, θα με βάλεις να σκοτώσω όλους τους ταύρους της Ισπανίας.
Φέρε μου τ' αυτιά του, Λούκας.
Μην ξεχάσεις την αμοιβή. 5.000 πέσος, κι εγώ παίρνω τα μισά.
Θα έρθει, θα το δεις. Θα έρθει εδώ να την πάρει.
Μην τη χάσεις απ' τα μάτια σου, και θα τον πιάσεις.
Τι σόι βλακεία είν' αυτή, να εμφανιστείς στην Κόρδοβα;
-Κάρμεν. -Είδες τη μαύρη γάτα;
Η μαύρη γάτα είναι σημάδι κάθε κακοτυχίας. Σημαίνει πάντα μεγάλο μπελά, Χοσέ.
-Αν είχες κουκούτσι μυαλό, θα... -Κάρμεν, πάμε σπίτι.
-Όχι. -Σε παρακαλώ, Κάρμεν.
Δεν την αντέχω πια, αυτή την αναμονή. Σε παρακαλώ.
Αύριο ίσως, Χοσέ. Ίσως γυρίσω αύριο.
Επειδή σε χτύπησα, έτσι;
Δεν θα με άφηνες αν δεν σε χτυπούσα. Το ξέρω.
Δεν ξέρω τι μ' έπιασε. Δεν θα το ξανακάνω ποτέ. Το υπόσχομαι.
Θα είμαι καλός σύζ υγος.
Σε παρακαλώ, Καρμενσίτα. Σε παρακαλώ, έλα μαζί μου.
-Όχι. -Θα κάνεις ό,τι σου λέω.
Θα κάνω ό,τι θέλω. Πάντα έτσι ήταν, και πάντα έτσι θα είναι.
Και τώρα θέλω να δω την ταυρομαχία.
Ο Λούκας ο ταυρομάχος είναι τώρα, έτσι;
-Τι σημασία έχει; -Απάντησέ μου!
Ναι! Ναι! Ικανοποιήθηκες τώρα; Και γιατί όχι;
Μ' αρέσει να γελάω πότε-πότε και τι μου έδινες εσύ;
Δάκρυα και κήρυγμα και κατεβασμένα μούτρα.
Δεν μπορώ να ζήσω κλεισμένη στο κλουβί. Δεν πρόκειται!
Το σιχάθηκα, κατάλαβες; Σε σιχάθηκα.
Τώρα φύγε κι άσε με ήσυχη.
Κάρμεν, μη μ' αφήνεις, μη μ' αφήνεις. Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Δες πόσο σ' αγαπώ.
Δεν μου έμεινε τίποτ' άλλο στον κόσμο, μικρή μου Κάρμεν. Τα παράτησα όλα.
Έχασα τα πάντα. Τα παράτησα για σένα, μα δεν πειράζει.
Δεν μετανιώνω. Γλυκιά μου, σε παρακαλώ, μη μ' αφήνεις.
Σαν το σκουλήκι, που το κόβεις στα δυο κι ακόμα σέρνεται.
Άκου. Έβγαλαν τον ταύρο. Μ' εμποδίζεις να δω την ταυρομαχία.
Δεν θα γλιτώσεις έτσι εύκολα, Κάρμεν. Όχι αυτή τη φορά.
Θα τον σκοτώσω, ακούς; Θα τον σκοτώσω!
Και τι θα καταφέρεις; Σκότωσες ήδη δυο άντρες που μ' αγαπούσαν. Και τι έγινε;
Τότε θα σκοτώσω εσένα, μαυρόψυχη μάγισσα! Θα σε σκοτώσω.
Κάποτε το πίστευα, μα όχι πια. Δεν είσαι αρκετά άντρας.
Τώρα φύγε από μπροστά μου!
Για τελευταία φορά, θα 'ρθεις μαζί μου;
Μη με κρατάς. Δεν αντέχω να με κρατάνε!
-Απάντησέ μου! -Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι!
Τέλος
Απόδοση διαλόγων : Αλεξάνδρα Καρανικολού